گل (روان‌گردان): تفاوت میان نسخه‌ها

۴۳۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۴
خط ۳۷: خط ۳۷:


=ترک گل=
=ترک گل=
کارشناسان و روان‌شناسان دو روش ترک آنی و یکباره و ترک تدریجی را برای ترک اعتیاد به روان‌گردان گل، معرفی کرده‌اند. در روش نخست، فرد با اقداماتی نظیر معدوم‌سازی وسایل استفادۀ گل،‌ تحمل آثار و عوارض‌ ترک مانند بی‌خوابی، اضطراب، تهوع، سردرد و افسردگی به یکباره اقدام به ترک می‌کند. این روش‌ به‌دلیل فشار زیاد،‌ نیاز به ارادۀ بسیار قوی و آثار مخرب روحی و روانی احتمال برگشت دارد و ‌در بیشتر موارد توصیه نمی‌شود.[22]  
کارشناسان و روان‌شناسان دو روش ترک آنی و یکباره و ترک تدریجی را برای ترک اعتیاد به روان‌گردان گل، معرفی کرده‌اند. در روش نخست، فرد با اقداماتی نظیر معدوم‌سازی وسایل استفادۀ گل،‌ تحمل آثار و عوارض‌ ترک مانند بی‌خوابی، اضطراب، تهوع، سردرد و افسردگی به یکباره اقدام به ترک می‌کند. این روش‌ به‌دلیل فشار زیاد،‌ نیاز به ارادۀ بسیار قوی و آثار مخرب روحی و روانی احتمال برگشت دارد و ‌در بیشتر موارد توصیه نمی‌شود.<ref>[https://ravandarman.com/blog/marijuana-withdrawal/ «عوارض ترک گل یا ماری جوانا؛ ترک گل چند روز طول میکشد؟»، وب‌سایت مجلۀ سلامت، پزشک خوب]؛[https://norocamp.com/post/%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%DA%AF%D9%84/ امدادی، «بهترین روش برای ترک گل، عوارض + ترمیم مغز بعد از ترک گل»، وب‌سایت نوروکمپ.]</ref>


اما در روش دوم، فرد با استفاده از یک برنامۀ زمانی مشخص و با نظارت روان‌درمانگر به‌صورت تدریجی اقدام به ترک می‌کند. در این رو‌ش از تکنیک‌های زیر استفاده می‌شود: مشاوره و روان درمانی، تعیین واقع‌بینانۀ مدت زمانی مشخص برای ترک، کاهش تدریجی دوز مصرفی در بازۀ زمانی معین شده، ایجاد مشغولیت ذهنی و بدنی با جایگزین‌سازی فعالیت‌های سالم و لذت‌بخش مانند ورزش، استفاده از گروه‌های حمایتی مانند خانواده و دوستان، تجویز داروهای مسکن.[23] همچنین براساس تحقیقات متعدد انجام شده، جهت‌گیری‌های دینی و معنوی  در سه حوزۀ پایبندی به اصول و معارف دینی،‌ رعایت الزامات دینی و شرکت در مناسک و مراسم‌های دینی و شرکت درگروه‌درمانی‌های دینی در ترک پایدار تأثیرگذاری مثبت دارد. در حوزۀ نخست فرد معتاد به‌دلیل عجز و ناتوانی ناشی از مصرف هیچ ناجی برای خود نمی‌توانند بیابد، در چنین شرایطی باور به نیروهای متعالی دینی و معنوی به‌خصوص خداوند متعال می‌تواند علاوه بر آرامش درونی راه‌ را برای جبران گذشته باز کرده و به‌عنوان پشتوانۀ مستحکم برای شروع ترک، عمل می‌کند. این باور موجب می‌شود که خودمحوری‌های چون خودم می‌توانم، خودم بلدم، ‌خودم خواستم و خودم می‌توانم‌ که به‌دلیل خلاء معنوی ایجاد شده و فرد را به سمت اعتیاد کشانده، به نفی‌خود محوری انجامیده و زمینۀ توکل و اتکاء به نیروی برتر الهی را فراهم کند. همچنین توسلات دینی و اعتقادات مذهبی،‌ با تغییر نگرش‌ها و ارزش‌های که فرد برای اثبات آن‌ها به‌ دوستان خود به مصرف بیشتر کشانده شده، زمینه را برای پذیرش ارزش‌های دینی و معنوی که او را به نیروی متعالی وصل می‌کند، فراهم می‌کند، ارزش‌های که برای اثبات آنها نیازی به مصرف بیشتر نیست و حتی او را از آسیب‌رساندن به جسم و روح خود منع می‌‌کند. علاوه براین، این باور به‌عنوان نیروی کنترل درونی عمل کرده و فرد را همواره در محضر پایش الهی قرار می‌دهد.[24]
اما در روش دوم، فرد با استفاده از یک برنامۀ زمانی مشخص و با نظارت روان‌درمانگر به‌صورت تدریجی اقدام به ترک می‌کند. در این رو‌ش از تکنیک‌های زیر استفاده می‌شود: مشاوره و روان درمانی، تعیین واقع‌بینانۀ مدت زمانی مشخص برای ترک، کاهش تدریجی دوز مصرفی در بازۀ زمانی معین شده، ایجاد مشغولیت ذهنی و بدنی با جایگزین‌سازی فعالیت‌های سالم و لذت‌بخش مانند ورزش، استفاده از گروه‌های حمایتی مانند خانواده و دوستان، تجویز داروهای مسکن.<ref></ref> همچنین براساس تحقیقات متعدد انجام شده، جهت‌گیری‌های دینی و معنوی  در سه حوزۀ پایبندی به اصول و معارف دینی،‌ رعایت الزامات دینی و شرکت در مناسک و مراسم‌های دینی و شرکت درگروه‌درمانی‌های دینی در ترک پایدار تأثیرگذاری مثبت دارد. در حوزۀ نخست فرد معتاد به‌دلیل عجز و ناتوانی ناشی از مصرف هیچ ناجی برای خود نمی‌توانند بیابد، در چنین شرایطی باور به نیروهای متعالی دینی و معنوی به‌خصوص خداوند متعال می‌تواند علاوه بر آرامش درونی راه‌ را برای جبران گذشته باز کرده و به‌عنوان پشتوانۀ مستحکم برای شروع ترک، عمل می‌کند. این باور موجب می‌شود که خودمحوری‌های چون خودم می‌توانم، خودم بلدم، ‌خودم خواستم و خودم می‌توانم‌ که به‌دلیل خلاء معنوی ایجاد شده و فرد را به سمت اعتیاد کشانده، به نفی‌خود محوری انجامیده و زمینۀ توکل و اتکاء به نیروی برتر الهی را فراهم کند. همچنین توسلات دینی و اعتقادات مذهبی،‌ با تغییر نگرش‌ها و ارزش‌های که فرد برای اثبات آن‌ها به‌ دوستان خود به مصرف بیشتر کشانده شده، زمینه را برای پذیرش ارزش‌های دینی و معنوی که او را به نیروی متعالی وصل می‌کند، فراهم می‌کند، ارزش‌های که برای اثبات آنها نیازی به مصرف بیشتر نیست و حتی او را از آسیب‌رساندن به جسم و روح خود منع می‌‌کند. علاوه براین، این باور به‌عنوان نیروی کنترل درونی عمل کرده و فرد را همواره در محضر پایش الهی قرار می‌دهد.[24]


در حوزۀ دوم شرکت در انجام عبادات دینی روزانه و رعایت احتیاط در شرکت و انجام‌ عبادات و مناسک‌های که زمینه‌را برای ضعف جسمی و شب‌بیداری‌فراهم می‌کند می‌تواند فرد را به‌سمت پیوند به اجتماع مذهبی کمک کند. اما، در حوزه سوم مشاوره درمانی دینی با تکیه بر جلسات گروه‌درمانی با شاخصه‌های چون ارتباطات عاطفی، مناسک دینی چون عزاداری، و فراهم‌سازی مکان مناسب، می‌تواند به‌تقویت باورها و ارزش‌های دینی و در نتیجه روحیه‌بخشی و درمان پایدار کمک کند.[25]
در حوزۀ دوم شرکت در انجام عبادات دینی روزانه و رعایت احتیاط در شرکت و انجام‌ عبادات و مناسک‌های که زمینه‌را برای ضعف جسمی و شب‌بیداری‌فراهم می‌کند می‌تواند فرد را به‌سمت پیوند به اجتماع مذهبی کمک کند. اما، در حوزه سوم مشاوره درمانی دینی با تکیه بر جلسات گروه‌درمانی با شاخصه‌های چون ارتباطات عاطفی، مناسک دینی چون عزاداری، و فراهم‌سازی مکان مناسب، می‌تواند به‌تقویت باورها و ارزش‌های دینی و در نتیجه روحیه‌بخشی و درمان پایدار کمک کند.[25]
۳۷۳

ویرایش