آداب فرزندآوری
آداب فرزندآوری، مجموعه دستورها و ملاحظههای پیش، حین و پس از انعقاد نطفه.
فرزندآوری، در هر فرهنگی آداب و رسوم مختص به خود را دارد؛ اسلام نیز از این امر مستثنا نبوده بلکه بیشتر از هر فرهنگی به این مسئله اهتمام داشته و آداب فراوانی را برای پیش، حین و پس از آمیزش مطرح کرده است.
فرزندآوری در اسلام
قرآن، فرزندآوری را از کارکردهای ازدواج معرفی کرده[۱] و داشتن فرزندان نیکو را زینت زندگی[۲] و زمینهساز رشد و تعالی والدین دانسته است.[۳] از صفات بندگان شایستۀ خدا طلب فرزندان صالح است.[۴] قرآن همچنین به میل سرشتی انسان برای داشتن فرزند، در داستان عزیز مصر اشاره کرده و بیان میکند که عزیز مصر هنگامیکه چشمش به یوسف افتاد، او را به فرزندی گرفت.[۵] همچنین فرزندخواهی زکریا و دعای او برای بهرهمندی از نعمت فرزند، در حالی که خود پیر بود و همسرش هم نازا، در قرآن بیان شده است.[۶] در روایات نیز با تأکید بر اهمیت فرزندآوری، فرزندان نیکو بهترین میراث بندگان صالح[۷] و سبب سعادت[۸] آنها معرفی شدهاند. همچنین فراوانی فرزند موجب فخر امت و مایۀ مباهات پیامبر اسلام دانسته شده است.[۹] سفارش به ازدواج با دختران فرزندآور[۱۰] و باکره که امکان بارداری بیشتری دارند[۱۱] نشانه دیگری بر اهمیت فرزندآوری از منظر آموزههای اسلامی است.
دعا برای طلب فرزند
در آموزههای دینی اذکار و دعاهایی برای طلب فرزند وجود دارد. مثلا سفارش شده است که خواستاران فرزند، دعای زیر را بارها تكرار كنند:
«رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي فِي حَيَاتِي وَ يَسْتَغْفِرُ لِي بَعْدَ مَوْتِي وَ اجْعَلْهُ لِي خَلْقاً سَوِيّاً وَ لَا تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ فِيهِ نَصِيباً اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»
ذیل این دعا آمده است که دعاکننده هر چه از مال و فرزند و خير دنيا و آخرت از خداوند طلب كند، خداوند او را بهرهمند میسازد.[۱۲]
آداب انعقاد نطفه
در آموزههای اسلامی، آداب و سفارشهای ویژهای برای فرزندآوری بیان شده است؛
پیش از آمیزش
در متون روایی برای فرزندآوری هم به استغفار[۱۳] و دعا[۱۴] سفارش شده و هم درباره خوراک مرد و زن، نکاتی بیان شده است؛ مانند اینکه اگر پدر گلابی بخورد، کودکش زیبا خواهد شد[۱۵] و یا اینکه اگر پدر و مادر سویق بخورند، فرزندشان قوی میشود.[۱۶] همچنین خوردن کاسنی[۱۷] و انار توسط پدر بسیار سفارش شده است.[۱۸]
حین آمیزش
شرایط مکانی و زمان و حالات زن و مرد حین آمیزش در شکلگیری وضعیت جسمی و روحی فرزند بسیار مؤثر است. برخی روایتها که از پیشوایان مذهبی شیعه نقل شده است از مجامعت در مقابل نور خورشید، بین اذان و اقامه، شبی که قصد سفر دارند،[۱۹] اول، وسط و آخر ماه،[۲۰] در مقابل قبله[۲۱] و از مجامعت با فکر زن دیگر[۲۲] نهی کردهاند. درباره نزدیکی زن و شوهری که موی خود را حنا گرفتهاند[۲۳] و همچنین نزدیکی در مقابل کودک[۲۴] و یا نگاه کردن مرد به عورت زن در زمان آمیزش[۲۵] نیز به پیامدهایی در انعقاد نطفه فرزند اشاره شده است. افکار زن و مرد نیز در چگونگی شکلگیری نطفه مؤثر است؛ بدین خاطر، آموزههای اسلامی به یاد خدا حین آمیزش، سفارش کردهاند.[۲۶]
پس از آمیزش
جنین در طول زندگی درونرحمی، بهویژه در دو دورۀ تخمکی و رویانی، بهشدت آسیبپذیر است.[۲۷] مراقبتهای گوناگون والدین در این دوران، تأثیر فراوانی در شخصیت فرزند دارد. از برخی پژوهشهای پزشکی چنین پیدا است که جنین پیش از تولد داراي احساسات و تمایلات جنسی است.[۲۸] این یافته، بهويژه در چندین سونوگرافی از جنینهاي مذکر بیستوشش هفتهاي، ثبت شده است.[۲۹] از اینرو به مادران توصيه میشود که از تأثیر عوامل محیطی در شکلگیری شخصیت جنسی کودک غافل نشوند. همچنین توجه به تغذیه مفید و کافی و تأمین پروتئینها و ویتامینها از دیگر توصیهها در این دوران است.[۳۰] پیامبر خدا، خوردن خرما را در آخرین ماه بارداری توصیه کرده و آن را موجب بردباری و پرهیزگاری کودک دانسته و خوردن بِه را سبب زیبایی و شجاعت کودک معرفی کرده است.[۳۱]
پانویس
- ↑ سورۀ نحل، آیۀ 72.
- ↑ سورۀ کهف، آیۀ 46.
- ↑ سوره شعراء، آیۀ 133.
- ↑ سورۀ فرقان، آیۀ 74.
- ↑ سورۀ یوسف، آیۀ 21.
- ↑ سورۀ آلعمران، آیۀ 38.
- ↑ حر عاملی، هداية الأمة إلى أحكام الأئمة عليهم السلام، 1414ق، ج7، ص304.
- ↑ طبرسی، مكارم الأخلاق، 1370ش، ص222.
- ↑ فیض کاشانی، الوافی، 1406ق، ج23، ص1292.
- ↑ مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدُرر أخبار الأئمة الأطهار، 1403ق، ج100، ص220.
- ↑ ابنبابویه، التوحید، 1398ق، ص395.
- ↑ ابنبابويه، من لايحضره الفقيه، 1413ق، ج3، ص 474.
- ↑ کفعمی، المصباح (جنة الأمان الواقية)، 1405ق، ص58.
- ↑ مجلسی، مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، 1404ق، ج21، ص15.
- ↑ کلینی، الکافی، 1429ق، ج11، ص377.
- ↑ مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدُرر أخبار الأئمة الأطهار، 1403ق، ج101، ص79.
- ↑ کلینی، الکافی، 1429ق، ج12، ص575.
- ↑ مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدُرر أخبار الأئمة الأطهار، 1403ق، ج63، ص164.
- ↑ ابنبابویه، من لايحضره الفقيه، 1413ق، ج3، ص553.
- ↑ فیض کاشانی، الوافی، 1406، ج2، ص718.
- ↑ کلینی، الکافی، 1429ق، ج11، ص292.
- ↑ ابنبابویه، علل الشرائع، 1385ش، ج2، ص515.
- ↑ حر عاملی، تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعة، 1409ق، ج20، ص125.
- ↑ حر عاملی، تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعة، 1409ق، ج20، ص134.
- ↑ مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدُرر أخبار الأئمة الأطهار، 1403ق، ج100، ص281.
- ↑ ابنبابویه، من لايحضره الفقيه، 1413ق، ج3، ص405.
- ↑ و.سادلر، رویانشناسی پزشکی، 1398ش، ص510.
- ↑ چمبرلین، روانشناسی جنین، 1378ش، ص69-70.
- ↑ متقیفر، درآمدی بر نظام اخلاق جنسی در اسلام، 1389ش، ص95–96.
- ↑ دیماتئو، ام. رابین، روانشناسی سلامت، ترجمه محمد کاویانی و همکاران، 1388ش، ج1، ص371.
- ↑ مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار الجامعة لدُرر أخبار الأئمة الأطهار، 1403ق، ج104، ص77-89.
منابع
- قرآن کریم
- ابنبابویه، محمد بن على، التوحيد، بهتصحیح هاشم حسینی، قم، جامعه مدرسين، 1398ق.
- ابنبابویه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، داورى، 1385ش.
- ابنبابویه، محمد بن على، من لايحضره الفقيه، بهتصحیح علیاکبر غفارى، قم، دفتر انتشارات اسلامى، 1413ق.
- چمبرلین، دیوید، روانشناسی جنین، ترجمه منیژه خزلیان و زهره زاهدی، تهران، جیحون، 1378ش.
- حر عاملى، محمد بن حسن، هداية الأمة إلى أحكام الأئمة عليهم السلام، بهتحقیق آستان قدس رضوى، مشهد، مجمع البحوث الإسلامية، 1414ق.
- حرعاملى، محمد بن حسن، تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعة، بهتحقیق مؤسسة آل البيت عليهم السلام، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام، 1409ق.
- دیماتئو، ام. رابین، روانشناسی سلامت، ترجمه سید مهدی موسوی اصل و دیگران، تهران، سمت، 1388ش.
- طبرسى، حسن بن فضل، مكارم الأخلاق، قم، الشريف الرضى، 1370ش.
- فيض كاشانى، محسن، الوافي، اصفهان، كتابخانه امام أميرالمؤمنين على عليه السلام، 1406ق.
- كفعمى، ابراهيم بن على عاملى، المصباح (جنة الأمان الواقية)، قم، دار الرضي (زاهدي)، 1405ق.
- كلينى، محمد بن يعقوب، الکافی، بهتصحیح دارالحدیث، قم، انتشارات دارالحدیث، 1429ق.
- متقیفر، غلامرضا، درآمدی بر نظام اخلاق جنسی در اسلام، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1389ش.
- مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار الجامعة لدُرر أخبار الأئمة الأطهار، بیروت، دار إحياء التراث العربي، 1403ق.
- مجلسى، محمدباقر، مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، بهتحقیق سيد هاشم رسولى محلاتى، تهران، دار الكتب الإسلامية، 1404ق.
- و.سادلر، توماس، رویانشناسی پزشکی، ترجمه مسلم بهادری و عباس شکور، تهران، ابنسینا، 1395ش.