صفدر خان باجگاهی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۸: خط ۸:


==فعالیت‌ها==
==فعالیت‌ها==
در دورۀ حاکمیت حبیب¬الله خان کلکانی (1307ش)، با فروپاشی سیستم قبلی یک دوره هرج و مرج بر کشور مستولی شد. در این دوره برخی اشرار، به نام حاکمیت وقت به مناطق مختلف هجوم برده و دست به کشتار افراد و غارت اموال مردم می‌زدند. این افراد بیش‌تر تلاش می‌کردند به مناطق شیعه‌نشین شمال کشور هجوم برده و مردم شیعه را تحت عنوان حامی امان‌الله خان به قتل رسانده و دارایی آنها را تاراج کنند.  تجاوزات و دست¬اندازی آن افراد به مناطق شیعه‌نشین موجب قیام صفدرخان در 1307ش شد. او ابتدا تعدادی از میرگن-ها (شکارچیان) و جنگجویان مناطق مرکزی را به منطقۀ بلخاب آورد و سپس به سوی سانچارک (ولایت سرپل) حرکت کرد. بر اساس برخی منابع قیام او ابتدا با شکست مواجه شد، اما با حمایت گستردۀ مردم منطقه و علمای دینی و به‌خصوص رهبری فکری آیت‌الله سید حیدر حسینی شمشیری، صفدرخان توانست ضربات مهلکی به اشرار وارد کند.  دامنۀ قیام او گسترش یافت و قلمرو وسیعی را از زیر سلطۀ عوامل حکومت آزاد ساخت. او به زودی توانست سانچارک، سرپل (مرکز ولایت سرپل) و شبرغان (مرکز ولایت جوزجان) را اشغال کرده و به سمت مزارشریف (مرکز ولایت بلخ) حرکت کند.  صفدرخان در حملات پی در پی توانست آن شهر را آزاد و برای حرکت به سمت تاشقرقان در شرق بلخ، برنامه¬ریزی کند.   
در دورۀ حاکمیت حبیب¬الله خان کلکانی (1307ش)، با فروپاشی سیستم قبلی یک دوره هرج و مرج بر کشور مستولی شد. در این دوره برخی اشرار، به نام حاکمیت وقت به مناطق مختلف هجوم برده و دست به کشتار افراد و غارت اموال مردم می‌زدند. این افراد بیش‌تر تلاش می‌کردند به مناطق شیعه‌نشین شمال کشور هجوم برده و مردم شیعه را تحت عنوان حامی امان‌الله خان به قتل رسانده و دارایی آنها را تاراج کنند.<ref>دولت‌آبادی، هزاره‌ها از قتل عام تا احیای هویت، 1385ش، ص298.</ref> تجاوزات و دست‌اندازی آن افراد به مناطق شیعه‌نشین موجب قیام صفدرخان در 1307ش شد. او ابتدا تعدادی از میرگن‌ها (شکارچیان) و جنگجویان مناطق مرکزی را به منطقۀ بلخاب آورد و سپس به سوی سانچارک (ولایت سرپل) حرکت کرد. بر اساس برخی منابع قیام او ابتدا با شکست مواجه شد، اما با حمایت گستردۀ مردم منطقه و علمای دینی و به‌خصوص رهبری فکری آیت‌الله سید حیدر حسینی شمشیری، صفدرخان توانست ضربات مهلکی به اشرار وارد کند.<ref>عادلی، کوثرالنبی، 1387ش، ص321.</ref> دامنۀ قیام او گسترش یافت و قلمرو وسیعی را از زیر سلطۀ عوامل حکومت آزاد ساخت. او به زودی توانست سانچارک، سرپل (مرکز ولایت سرپل) و شبرغان (مرکز ولایت جوزجان) را اشغال کرده و به سمت مزارشریف (مرکز ولایت بلخ) حرکت کند.<ref>رهیاب (بلخی)، بلخاب (فرهنگ، تاریخ و اجتماع)، 1398ش، ج1، ص165. </ref> صفدرخان در حملات پی در پی توانست آن شهر را آزاد و برای حرکت به سمت تاشقرقان در شرق بلخ، برنامه¬ریزی کند.<ref>حسینی قاسمی، شمشیر اسلام (نگاهی به زندگانی، شخصیت و قیام آیت¬الله سید حیدر حسینی بلخی)، 1377 ش، ص25.
احمدی‌نژاد، سیمای بلخاب، 1395ش، ص65.   
</ref>
 
==درگذشت==
==درگذشت==
حرکت صفدرخان به سمت تاشقرقان موجب شد تا دشمنان او با رها کردن آب در زمین‌های زراعی، آن منطقه را به باتلاق بزرگی تبدیل کنند. در روز نبرد، صفدرخان و افراد او بی‌مهابا وارد آن منطقه شدند و اسب‌های آنان در باتلاق فرو رفت. افراد دشمن آنها را محاصره کرده و به قتل رساندند.  برخی نیز معتقدند که بعد از فتح مزارشریف توسط صفدرخان، دشمنان او با چهرۀ دوستانه وی را به منطقه گورمار (نزدیک مزارشریف) دعوت کردند. در آنجا اسب او و یاران او در باتلاقی فرورفت که از قبل آماده شده بود. نیروهای دشمن اطراف آنها را گرفتند و همه را کشتند.  جنازۀ او و یارانش با شرکت گستردۀ  مردم در محوطۀ روضۀ سخی در مزارشریف به خاک سپرده شد.  
حرکت صفدرخان به سمت تاشقرقان موجب شد تا دشمنان او با رها کردن آب در زمین‌های زراعی، آن منطقه را به باتلاق بزرگی تبدیل کنند. در روز نبرد، صفدرخان و افراد او بی‌مهابا وارد آن منطقه شدند و اسب‌های آنان در باتلاق فرو رفت. افراد دشمن آنها را محاصره کرده و به قتل رساندند.  برخی نیز معتقدند که بعد از فتح مزارشریف توسط صفدرخان، دشمنان او با چهرۀ دوستانه وی را به منطقه گورمار (نزدیک مزارشریف) دعوت کردند. در آنجا اسب او و یاران او در باتلاقی فرورفت که از قبل آماده شده بود. نیروهای دشمن اطراف آنها را گرفتند و همه را کشتند.  جنازۀ او و یارانش با شرکت گستردۀ  مردم در محوطۀ روضۀ سخی در مزارشریف به خاک سپرده شد.  
۱٬۲۰۴

ویرایش